Canyoning στο ρέμα της Γκούρας
Ακούγοντας κάποιος τη λέξη canyoning, η σκέψη του αυτόματα πάει στο
κατέβασμα μέσα σε φαράγγια, ή μέσα σε απότομα σε ρέματα. Η διάσχιση ομαλών φαραγγιών ήταν ανέκαθεν μια ευχάριστη και ενδιαφέρουσα πεζοπορική δραστηριότητα. Τα τελευταία χρόνια όμως, στο εξωτερικό και πρόσφατα στη χώρα μας, έχει αρχίσει να γίνεται αρκετά δημοφιλές η διάσχιση απότομων φαραγγιών ή ρεμάτων όπου στις περισσότερες φορές απαιτείται η χρήση σχοινιού για το κατέβασμα κάθετων σημείων του φαραγγιού. Έτσι, η διάσχιση απότομων φαραγγιών, ή το canyoning όπως λέγεται διεθνώς, έχει γίνει ένα δημοφιλές σπορ όπου εκτός από το να είναι αυτός που επιχειρεί τη διάσχιση ένας καλός πεζοπόρος, χρειάζεται να γνωρίζει καλά πως να χειρίζεται το σχοινί ώστε να καταβαίνει (ραπέλ) τα απότομα και κάθετα σημεία του φαραγγιού.
Στην Πάρνηθα πάνω από τη Χασιά υπάρχει ένα ρέμα, το ρέμα της Γκούρας, το οποίο έχει ιδιαίτερη ομορφιά και παρουσιάζει αξιόλογο ενδιαφέρον για να το διασχίσει κάποιος καθώς υπάρχουν πολλά σημεία στα οποία απαιτείται η χρήση σχοινιού για να τα περάσει. Αρκετοί είναι αυτοί που το έχουν κατέβει είτε μόνοι τους είτε μέσω γραφείων, που οργανώνουν τέτοιου είδους δραστηριότητες. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το ρέμα της Γκούρας να δέχεται αρκετές επισκέψεις τα τελευταία χρόνια και δυστυχώς σχεδόν σε όλα τα δύσκολα σημεία να είναι αφημένα μόνιμα σχοινιά ασχημίζοντας έτσι το τοπίο.
Εγώ προτείνω μια πιο ελεύθερη διάσχιση το ρέματος της Γκούρας χωρίς τη χρήση σχοινιών. Αυτό σημαίνει ότι η διάσχιση να γίνει από κάτω προς τα πάνω δηλ. να ανεβούμε το ρέμα ελεύθερα χωρίς τη βοήθεια σχοινιών αντί να το κατεβούμε, πράγμα το οποίο είναι αδύνατο χωρίς τη χρήση σχοινιού.
Φυσικά, το να επιχειρήσει κάποιος να ανέβει το ρέμα ελεύθερα είναι μια ιδιαίτερα απαιτητική δοκιμασία και εκτός από μια καλή φυσική κατάσταση χρειάζεται να έχει και ένα πολύ καλό επίπεδο αναρριχητικής επιδεξιότητας.
Αν κάποιος διαθέτει τα παραπάνω και θέλει να πραγματοποιήσει μια καλή προπόνηση όχι μόνο στην αντοχή αλλά και στην αναρρίχηση μικρών και δύσκολων περασμάτων (bouldering), του προτείνουμε το ανέβασμα της Γκούρας το οποίο περιγράφουμε παρακάτω.
Εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι ποτέ δεν θα πρέπει να επιχειρήσει κάποιος να ανέβει το ρέμα μόνος του αλλά πάντοτε με τουλάχιστον ένα φίλο του.
Κατάλληλη εποχή θεωρείται το τέλος της άνοιξης (μέσα με τέλη Μάιου) όπου έχουν σταματήσει να τρέχουν τα νερά στα περάσματα (εξαρτάται πάντοτε και από τις καιρικές συνθήκες κάθε χρονιάς), και τα λιμνάζοντα νερά στο ρέμα δεν έχουν αρχίσει ακόμη να βρωμίζουν.
Η ανάβαση με χρήση αναρριχητικού παπουτσιού θα βοηθήσει πολύ καθώς τα βράχια είναι αρκετά γλυμμένα. Επίσης, καλό είναι να τοποθετήσετε τα πεζοπορικά σας παπούτσια και κάποια ρούχα σε μια αδιάβροχη σακκούλα ώστε να μη βραχούν στην περίπτωση που χρειαστεί να κολυμπήσετε ή να μπείτε μέσα στο νερό.Η πρόσβαση γίνεται από τη πίσω μεριά της μονής Κλειστών όπου υπάρχει σχοινί το οποίο σε κατεβάζει στη βάση του ρέματος.
Στις φωτογραφίες που ακολουθούν παρουσιάζονται όλα τα αναρριχητικά περάσματα, με τη σειρά που θα συναντήσει κάποιος ανεβαίνοντας το ρέμα της Γκούρας, καθώς επίσης και το βαθμό δυσκολίας τους με στεγνό βράχο. Στην περίπτωση που τα περάσματα είναι βρεγμένα, τότε ο βαθμός δυσκολίας μπορεί να είναι έως και ένα βαθμό μεγαλύτερος.
Αριστερά μας, απέναντι από το σπήλαιο Πανός, υπάρχει μονοπάτι το οποίο μας οδηγεί έξω από το ρέμα της Γκούρας.
Σας εύχομαι καλή διάσχιση.
Χριστόφορος Κουνιάκης