Ορειβασία, αναρρίχηση, ορειβατικό σκι, αλπινισμός

Ορειβασία στην κυριολεξία σημαίνει περπάτημα στο βουνό. Παρ΄όλ αυτά, σαν δραστηριότητα περιλαμβάνει ένα εύρος δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται στο βουνό. Θα χρησιμοποιήσουμε τον ορισμό που έδωσε ο Νίκος Νέζης: Ορειβασία, είναι η ανάβαση στα βουνά, χαμηλά ή ψηλά, π.χ. Πάρνηθα, Όλυμπος, Άλπεις, Άνδεις, Ιμαλάϊα. Όμως, λέγοντας ανάβαση εννοούμε την κοπιαστική, πολύωρη ή πολυήμερη πορεία και σκαρφάλωμα που κάνουμε, ντυμένοι κατάλληλα και φορτωμένοι με σακίδιο και άλλα ορειβατικά υλικά, με σκοπό να «κατακτήσουμε» ένα βουνό, είτε ανεβαίνοντας μία κορυφή του (περπατώντας ή αναρριχώμενοι), είτε διασχίζοντάς το (με τα πόδια ή με ορειβατικά σκι).

Έτσι, η ορειβασία σαν έννοια είναι γενική και καλύπτει όλες τις δραστηριότητες της απλής πεζοπορίας αλλά και της αναρρίχησης και του αλπινισμού. Κάθε µια από αυτές τις κατηγορίες είναι ορειβασία αλλά και υποδιαίρεσή της.

Η ορειβασία δεν είναι άθληµα, µε την έννοια του αγωνίσµατος. Όμως, ένα μέρος της δράσης των ορειβατών και συγκεκριμένα η ορειβατική χιονοδρομία (ορειβατικό σκί) εξελίχθηκε και σε άθληµα, µε διεξαγωγή αγώνων, κανονισµούς, αθλητές, θεατές κλπ. Επίσης, σε άθλημα εξελίχθηκε και η αγωνιστική αναρρίχηση, που θα αναλύσουμε παρακάτω.

Ορεινή πεζοπορία

Ως ορεινή πεζοπορία χαρακτηρίζεται η ανάβαση, η διάσχιση και η κατάβαση οποιουδήποτε μέσου ή ψηλού βουνού από µέρη που χαρακτηρίζονται βατά και δεν απαιτούν ειδικές γνώσεις, τεχνικές και εξοπλισμό. Περισσότερα για τις δραστηριότητες αυτές του συλλόγου μπορείτε να βρείτε εδώ.

Ο σύλλογος επίσης, για τους απόφοιτους της Σχολής Ορειβασίας Αρχαρίων και για έμπειρους ορειβάτες, διοργανώνει πιο απαιτητικές πεζοπορίες. Περισσότερα μπορείτε να βρείτε εδώ.

Aναρρίχηση

Αναρρίχηση χαρακτηρίζεται το σκαρφάλωμα, με καλοκαιρινές συνθήκες (με χειμερινές συνθήκες χαρακτηρίζεται αλπινισμός), σε οποιαδήποτε κορυφή βουνού, που γίνεται όμως από την απόκρημνη πλευρά της και που αναγκαστικά εφαρμόζεται η αναρριχητική τεχνική (μικρού ή μεγάλου βαθμού δυσκολίας) και απαιτείται η χρήση ειδικού εξοπλισμού (μπωντριέ, σχοινιά, καρφιά, καραμπίνερ κ.ά.). Ο όρος αναρρίχηση βράχου χρησιµοποιείται και για αναρριχήσεις που γίνονται σε µεµονωµένα συγκροτήµατα βράχων, σε χαµηλά βράχια, σε ορθοπλαγιές δίπλα στη θάλασσα, σε βράχια λατοµείων κλπ.

Αγωνιστική αναρρίχηση, είναι η αναρρίχηση σε τεχνητές πίστες, σε κλειστό ή ανοικτό χώρο, που αναπαριστούν το φυσικό ανάγλυφο του βράχου. Το άθληµα της αγωνιστικής αναρρίχησης καθιερώθηκε επίσηµα από την U.I.A.A. τον Απρίλιο του 1988, έγινε Ολυμπιακό άθλημα το 2016 και θα συμπεριληφθεί στους προσεχείς Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκυο (2020).

Ο ΕΟΣ Αθηνών διοργανώνει Σχολες Αναρρίχησης Βράχου Αρχαρίων (αθλητικής αναρρίχησης) και Σχολές Αναρρίχησης Βράχου Μέσου Επιπεδου (αναρρίχησης περιπέτειας) κάθε χρόνο.

Oρειβατικό σκι

Ορειβατικό σκι είναι η τέχνη του να κινείται κάποιος σε χιονισμένες πλαγιές βουνών, εκτός οργανωμένων πιστών χιονοδρομικών, με ένα ζευγάρι σκι. Είναι συνδυασμός ορειβασίας, σκι κατάβασης και σκι αντοχής.

Το ορειβατικό σκι υφίσταται και στην αθλητική του μορφή και είναι καθαρό άθλημα, με την έννοια ότι δεν απαιτούνται εγκαταστάσεις στο βουνό, καθώς οι διαδρομές γίνονται σε διάφορα πεδία του φυσικού ανάγλυφου. Οι αθλητές αγωνίζονται, είτε μόνοι τους, είτε σε ζευγάρια, σε οροθετημένες διαδρομές που περιλαμβάνουν πλήθος δυσκολιών τόσο με σκι όσο και αλπινισμού, αναρρίχησης, αντοχής. Οι πρώτοι διεθνείς αγώνες έγιναν το 1992, αλλά στοιχεία αυτού του αθλήματος υπήρχαν ήδη στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1924 στο Chamonix και το 1948 στο Saint Moritz, όπου διεξήχθη το αγώνισμα της «στρατιωτικής περιπολίας». Στη σύγχρονη μορφή του θεωρείται ότι ξεκίνησε το 1887 με τη διάσχιση της Γροιλανδίας που έγινε με σκι.

Σχολή Ορειβατικού Σκι πραγματοποιείται από τον ΕΟΣ Αθηνών τους χειμερινούς μήνες. Επίσης διοργανώνει διασχίσεις για αποφοίτους σχολών και έμπειρους σκιέρ. Περισσότερα μπορείτε να βρείτε εδώ.

Aλπινισμός – Ιμαλαϊσμός

Αλπινισμός ετυμολογικά είναι η ανάβαση και η αναρρίχηση στις Άλπεις, αλλά έχει καθιερωθεί να χαρακτηρίζεται αλπινισμός η ανάβαση και η διάσχιση (πεζοπορία-αναρρίχηση-ορειβατικό σκι) κάθε μέσου ή ψηλού βουνού (που το ύψος του όμως δεν υπερβαίνει το ύψος των Άλπεων ή έστω το ύψος εκείνο στο οποίο συνήθως εμφανίζονται έντονα τα συμπτώματα της ασθένειας των βουνών), με ιδιαίτερα δύσκολες μορφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες και για την οποία ανάβαση ή διάσχιση απαιτούνται ειδικές γνώσεις και εξοπλισμός και εφαρμόζεται η τεχνική πάγου – παγωμένου χιονιού (χρήση κραμπόν και πιολέ, δέσιμο σε σχοινοσυντροφιά, χρήση ορειβατικών σκι κ.ά.) ή η τεχνική της μικτής αναρρίχησης βράχου – πάγου και η χρήση εξοπλισμού (καρφιά, σχοινιά, καραμπίνερ  κ.ά.).

Ιµαλαϊσµός χαρακτηρίζεται η ανάβαση οποιουδήποτε υπερυψηλού βουνού, που παρουσιάζει υπέρτατης δυσκολίας µορφολογικές και κλιµατολογικές συνθήκες και για την οποία ανάβαση απαιτούνται, εκτός από την άριστη γνώση και εφαρµογή της αλπινιστικής τεχνικής και ιδιαίτερες δυνατότητες του ανθρώπινου οργανισµού, λόγω του µεγάλου υψοµέτρου. Ο Ιµαλαϊσµός µπορεί να χαρακτηριστεί και ως υπεραλπινισµός, κυρίως για τα εκτός Ιµαλαΐων ψηλά βουνά και οροσειρές.

Ο ΕΟΣ Αθηνών διοργανώνει σχολή χειμερινής αναρρίχησης (Σχολή Ορειβασίας Μέσου Επιπέδου) κάθε χειμώνα. Επίσης, διοργανώνει και άλλες δραστηριότητες, όπως αλπινιστικά camp.

Εαν σας ενδιαφέρει, μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την ορειβασία στο άρθρο του Νίκου Νέζη εδώ.